Article 76 : เส้นทางนักเขียน ตอนที่ 2

สวัสดีอีกครั้งครับ ทุกๆท่าน :)


นี่เป็นตอนที่ 2 ของคอลัมน์ เส้นทางนักเขียน นะครับ

สำหรับเพื่อนๆ ที่ติดตามอ่านมาเรื่อยๆ คงพอจะทราบว่าปกติแล้ว

เว็บของเรา ยังมีนักเขียนไฟแรง อีกสองท่านคือ คุณ Winny

ผู้เขียนเกี่ยวกับเรื่องกลยุทธ์การลงทุนสไตล์ชิลๆ แต่ไม่ขาดทุน

และคุณ Bejuk ผู้เขียนเล่าประสบการณ์ชีวิตการเงินของตนเอง

ในสไตล์อุทธาหรณ์ สอนใจวัยรุ่นอีกจำนวนมาก...


สาเหตุที่ไม่ค่อยได้เห็นคอลัมน์ของทั้งสองท่านนั้น ก็ไม่ใช่อะไรอื่น

(อะไรอื่น เช่น หมดไฟในการเขียน หรือ ทะเลาะกับ บก.

คือ ไม่ใ่ช่อะไรแบบนั้นนะครับ)

แต่เป็นเพราะว่าปัจจุบันนี้ คุณ Winny เลื่อนตำแหน่งขึ้นไปสูงกว่าเดิม

ทำให้ค่อนข้างจะยุ่งไม่มีเวลามานั่งเขียนชิลๆ

ส่วนคุณ Bejuk บินไปเรียนต่อในด้านถนัดของตนเอง คือด้านกราฟฟิค

ที่ลอนดอน ก็ยุ่งอีกเช่นกันครับ...


ดังนั้น เพื่อไม่ให้ earnconcept.com จอดับ ผมเองจึงต้องรับหน้าที่

เขียนบทความต่อไป... โดยเฉพาะวันนี้เป็นวันที่เลขสวยเกินห้ามใจเหลือเกิน

คือ วันที่ 10 เดือน 10 ปี '10 ใครๆ ที่ไม่ต้องไปร่วมงานแต่งงานในวันนี้

ก็ต้องอยู่บ้าน เขียนบล๊อกกันทั้งนั้น...

ซึ่งบล๊อกของวันนี้ก็คือ...


ใช่แล้วครับ! ตอนที่ 2 ของ เส้นทางนักเขียน...

ก็ขอเริ่มด้วยคำถาม เบสิคๆ นะครับว่า...


"ปัจจุบันนี้ มีใครไหมครับที่กำลังได้ทำงานตรงกับในสายที่ตนเองร่ำเรียนมา

และยิ่งไปกว่านั้น คือกำลังมีความสุขในงานที่ทำอยู่ด้วย?"


ถ้ากำลังได้ทำในงานลักษณะเช่นที่ว่านี้อยู่ ผมต้องขอแสดงความยินดีด้วยมากๆ

นั่นก็เพราะ เป็นสถานการณ์ที่ไม่ใช่จะเกิดขึ้นกับใครได้ง่ายๆ เลย...


เนื่องจากช่วงเวลาที่กำลังเลือกว่าจะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัย ไหน หรือสอบเข้าคณะอะไรนั้น

เป็นช่วงที่เราๆ ท่านๆ ยัง งงๆ เบลอๆ กันอยู่ว่า ฉันเป็นใคร? ควรทำงานทำอาชีพอะไร?

แล้วคณะที่พอจะสอบเข้าได้นั้น มันจะให้ความรู้ที่จำเป็นต่อ งานที่ฉันอยากจะทำจริงๆ

หรือไม่? และ อีกหลายๆ คำถาม...


ผมสามารถบอกได้เลยว่า... เป็นหนึ่งในบรรดาผู้เลือกอาชีพที่ไม่ตรงกับสายที่ร่ำเรียนมา

(ซึ่งผมเรียน สถาปัตยกรรม เอกภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์ หรือ Landscape Architecture นะครับ)


คำถามสำคัญคือ จะรู้ได้อย่างไรว่า

สุดท้ายแล้ว เราจะเลือกทำอาชีพอะไร?

จะได้เลือกเรียนคณะให้มันถูกต้องซะตั้งแต่แรกไปเลย...


ตอนเรียนจบสถาปัตย์ใหม่ๆ ขณะที่เพื่อนๆ เริ่มได้งานทำตามบริษัทต่างๆ

เมืองไทยบ้าง ต่างประเทศบ้าง ขณะนั้น ผมจำได้ว่าตนเอง ตั้งใจที่จะไม่สมัครงาน

เป็นเวลา 1 ปี เพราะอยากจะให้เวลาตนเองบ้าง ในการคิดทบทวนว่า


"อยากทำงานอะไร และอยากเป็นใคร ฯลฯ"


เพื่อจะได้ใช้เวลาที่เหลืออย่างคุ้มค่ามีความหมาย...


ต้องบอกก่อนนะครับว่า บรรยากาศของครอบครัวผม คือ

ทุกคนต้องทำงาน ไม่ใช่ว่าจะอยู่เฉยๆ ได้

โดยเฉพาะช่วงเวลานั้น เศรษฐกิจกำลังตกสะเก็ดจากวิกฤติต้มยำกุ้งซะด้วย

ดังนั้นการใช้เวลา 1 ปี ที่ว่า

จึงย่อมมีความกดดันจากทางบ้าน และจากสภาพแวดล้อม เช่น

เพื่อนๆ ที่กำลังได้ดิบได้ดีจากการสมัครเข้าทำงานในบริษัทใหญ่ๆ...


ผมเองคิดว่า ทำไมเรียนจนอายุ 18 ปี จบ ม.6 แล้วก็ต้องพยายาม

สอบเอ็นท์ฯ ให้ติด เข้าเรียนได้ก็ต้องพยายามเรียนให้จบ ตามเวลา 5 ปี (สถาปัตย์เรียน 5 ปี)

จบมาก็ยังต้องหาที่ทำงานให้ได้เลยหรือ?

มันน่าจะมีเวลาให้คิดให้หายใจกันบ้างสิน่า...


ช่วงเวลา 1 ปีนั้น ผมก็ไม่ใช่แบบว่านอนอยู่บ้านเฉยๆ นะครับ ก็พยายามรับ Jobs

ไปด้วย ทำมันหมดทุกอย่าง ตั้งแต่ ออกแบบ website (โออ...ช่วงนั้นมาแรงสุดขีด),

วาดภาพประกอบ, วาดสีน้ำ, วาดรูปคนเหมือน, ออกแบบ landscape, ทำโมเดล,

วาดการ์ตูน, ทำโปรแกรมคอมต่างๆ ฯลฯ

นั่นคือ พยายามลองทำหลายๆ อย่างดู



ช่วงรับปริญญา ยิ่งเห็นได้ชัด ยิ่งกดดันครับ เพราะเพื่อนแต่ละคน (ส่วนใหญ่)

ค่อนข้างได้ดิบได้ดี มีงานทำมีสังกัดกันแล้ว ต่างก็มาแลกนามบัตรกัน ส่วนผมเวลาถูกถาม

ว่าทำอยู่ที่ไหน?

ได้แต่ตอบว่า...ก็ดูๆ อยู่


จนเวลา 1 ปี ล่วงโรยผ่านไป... (หรือ ร่วงโรย หรือ ล่วงเลย?)

ผมก็ยังไม่สามารถหาคำตอบได้อยู่ดี ว่าอยากจะทำอะไร

อันที่จริงแล้ว ที่น่าตกใจคือ อีกหลายๆ ปี ต่อจากนั้น

ผมก็ยังหาคำตอบไม่เจอเลยครับ...


แต่...

มา ณ เวลานี้ ผมรู้สึกว่า ได้ตัดสินใจถูกต้องแล้ว

ที่เริ่มถามคำถามเช่นนั้นกับตนเองในเวลาที่เหมาะสม...

และ ต้องขอบคุณ คุณพ่อและคุณแม่ อีกนับไม่ถ้วน

ที่คอยสนับสนุน และอนุญาตให้ผมทำในสิ่งที่กำลัง

จะเกิดขึ้นในเวลาต่อมา...

 

ขอให้ทุกท่านสุขสันต์ๆ เนื่องในวันเลขสวย...


ธนภัทร รุ่งธนาภิรมย์

10.10.10 <<< เลขสวยจริงๆ ด้วย


ปล. เร็วๆ นี้ จะมีผลงานหนังสือเล่มใหม่จากนักเขียนกิตติมศักดิ์แห่ง

สำนักเอิร์นคอนเซ็ปต์ คาดว่าจะออกทันงานสัปดาห์หนังสือใน

วันที่ 21 ตุลาคมนี้ แล้วจะแจ้งรายละเอียดให้ทราบอีกครั้งครับ :)


ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับนักเข

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับนักเขียนกิตติมศักดิ์ก็คือ เป็นนักเขียนผู้มีผลงานมาแล้ว 5 เล่มซึ่ง

มียอดพิมพ์หนังสือรวมกันกว่าแสนเล่ม หลายๆ ท่านคงพอจะทราบแล้วนะครับ ว่าคือใคร

แต่อย่างไรก็ตาม อาทิตย์หน้า ทางเราจะแจ้งรายละเอียด และวันวางจำหน่ายอีกครั้ง

(คาดว่าทันงานสัปดาห์หนังสืออาทิตย์หน้าครับ)

รู้สึกยินดีกับตัวเองเหมือนกัน

รู้สึกยินดีกับตัวเองเหมือนกันค่ะที่ได้ทำงานตามสิ่งที่ได้ร่ำเรียนมา และมีความสุขกับชีวิตการทำงานดี รอติดตามผลงานนักเขียนกิตติมศักดิ์อยู่ด้วยนะค่ะ

ขอแสดงความยินดีด้วยครับคุณ

ขอแสดงความยินดีด้วยครับคุณ Guardian ช่างน่าอิจฉาจริงๆ การที่ได้ทำงานตรงกับสายที่ร่ำเรียนมา

ถือเป็นแต้มต่อสำคัญ ยิ่งบวกกับมีความสุขในขณะทำงาน ก็ยิ่งเป็นแรงผลักดันให้ก้าวหน้าอย่างมั่นคงครับ :)

สวัสดีคะ

สวัสดีคะ คุณนนท์
เข้ามาแสดงความเห็นช้าไปหน่อย เพราะเพิ่งหายป่วยคะ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย (โทษฟ้าฝนซะงั้น)
ลองมานั่งคิดดูว่าตั้งแต่เริ่มจำความได้จนตอนนี้ เคยมีสิ่งใดที่ได้ทำแล้วสนุกไปกับมันได้บ้างก็มีคะ เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะเป็นการชอบแบบเป็นพักๆหรือเปล่า เพราะนิสัยตัวเองเป็นคนจับจด ทำแป๊บๆก็เบื่อ อีกอย่างก็ไม่มีเวลา (ข้ออ้างประจำ)ทำงานก็เหนื่อยแล้วคะ เหมือนอย่างที่คุณนนท์เคยเขียนไว้ว่า ถ้าไม่ต้องกังวลเรื่องเงินแล้ว สิ่งที่อยากทำคืออะไร
ขอถามคะว่า ถ้าขาดความต่อเนื่องจะเป็นอีกเหตุผลนึงที่ทำให้เราไม่รู้ความชอบของตัวเองหรือเปล่าคะ
ขอบคุณคะ
ดวง
นักเขียนกิติมศักดิ์นี่ใครคะ มีทิ้งปริศนาไว้ให้ตามด้วย :)

เท่าที่ผมเข้าใจนะครับ


เท่าที่ผมเข้าใจนะครับ การขาดความต่อเนื่อง ไม่น่าจะเป็นอุปสรรคสำคัญของการ

ค้นพบสิ่งที่รักนะครับ ขอยกตัวอย่างที่เกิดกับตนเอง คือ ผมเพิ่งมารู้ว่ารักการวาดรูป


ในสมัยเรียนนั้น ไม่ได้ถึงกับวาดตลอดเวลา จริงๆ สามารถบอกได้ว่า ขาดความต่อเนื่องด้วยซ้ำ

วาดๆ หยุดๆ วาดๆ หยุดๆ เพียงแต่ในแต่ละปี (ตั้งแต่ประถมจนถึงมหาวิทยาลัย)

มันจะมีช่วงที่ทำให้ผมนั่งวาดรูป (มีไฟ โดยเฉพาะขณะเรียน)

แล้วก็เบื่อ (หมดไฟไปเอง)

จนวันหนึ่งก็มาพบว่า รักการวาดรูปเอามากๆ เลย

นั่นล่ะครับ ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องต่อเนื่อง แต่มันเป็นสิ่งที่เรามักจะแวะเวียน

หรือ ไม่ก็หาโอกาสทำอย่างสมำ่เสมอ


รักษาสุขภาพด้วยครับคุณดวง


 

แสดงความคิดเห็น

อีเมลของคุณจะถูกรักษาเป็นความลับและไม่แสดงต่อสาธารณะ

CAPTCHA
กรุณาพิมพ์อักษรในรูปภาพเพื่อป้องกันการส่งข้อความสแปม
Image CAPTCHA
กรอกตัวอักษรในรูปโดยไม่เว้นวรรค